وَلَبِسْتُ دِرْعَ الْحِفْظِ ، وَعَلَّقْتُ عَلَيَّ خيمهء احاطه كننده بر خودم زدم ، و زره نگهدارنده پوشيدم ، و هَيْكَلَ الْهَيْبَةِ ، وَتَتَوَّجْتُ بِتاجِ الْكَرامَةِ ، وَتَقَلَّدْتُ هيكل هيبت بر خويشتن آويختم ، و تاج كرامت بر سر نهادم ، و بِسَيْفِ الْعِزِّ الَّذي لايُفَلُّ ، وَخَفَيْتُ عَنْ أَعْيُنِ الْباغينَ شمشير عزّت و توانمندى كه شكسته نمىشود بندش را بر گردن نهادم ، و از چشم ستمگران و تجاوزكارانى النَّاظِرينَ ، وَتَوارَيْتُ عَنِ الظُّنُونِ ، وَأَمِنْتُ عَلى كه مرا مىبينند مخفى گشتم ، و از گمان‌هاى بد پنهان شدم ، و بر خود امنيّت يافتم ، نَفْسي ، وَسَلِمْتُ مِنْ أَعْدائي بِجَلالِ اللَّهِ ، فَهُمْ لي و به جلال و بزرگى پروردگار از دشمنانم رهايى پيدا كردم ، پس آن‌ها براى من خاضِعُونَ ، وَعَنّي نافِرُونَ ، كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ * فروتنى كردند ، و از من پراكنده شدند ؛ « گويا گورخران گريزنده‌اند * فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ « 1 » ، قَصُرَتْ أَيْديهِمْ عَنْ بُلُوغي ، كه از شير شجاع فرار كرده‌اند » ، دستشان از رسيدن به من كوتاه است وَعَمِيَتْ أَبْصارُهُمْ عَنْ رُؤْيَتي ، وَخَرِسَتْ أَلْسِنَتُهُمْ و ديدگان‌شان از ديدار من نابينا است ، و زبانشان عَنْ ذِكْري ، وَذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ عَنْ مَعْرِفَتي ، وَتَخَوَّفَتْ از ذكر و ياد من لال است ، و عقل و خرد ايشان از شناسائى من غفلت زده ، و قُلُوبُهُمْ ، وَارْتَعَدَتْ فَرائِصُهُمْ وَنُفُوسُهُمْ مِنْ مَخافَتي . دل‌هاىشان ترسناك ، و بندهاى بدن‌شان لرزان ، و جان‌شان از ترس من بيمناك است . « 1 » يا اللَّهُ الَّذي لاإِلهَ إِلّا هُوَ ، يا هُوَ ، يا مَنْ لاإِلهَ إِلّا هُوَ ، اى خدايى كه جز او خدايى نيست ، اى خدا ؛ اى آنكه جز او معبودى نيست ، افْلُلْ جُنُودَهُمْ ، وَاكْسِرْ شَوْكَتَهُمْ ، وَنَكِّسْ رُؤُسَهُمْ ، لشكريان دشمن را شكست بده ، و قدرت و عظمت آن‌ها را درهم شكن ، و بزرگان آن‌ها را سرنگون ساز ، وَأَعْمِ أَبْصارَهُمْ ، فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لي خاضِعينَ ، و ديدگان‌شان را نابينا كن ، تا در نتيجه گردن‌هاىشان فرود آمده و نسبت به من سرافكنده ، وَانْهَزَمَ جَيْشُهُمْ ، وَوَلَّوْا مُدْبِرينَ ، سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ و لشكرشان شكست‌خورده و روىگردانيده باشند . « به زودى جمع‌شان شكست‌خورده شود وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ * بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ و همه مىگريزند * ميعادگاه‌شان رستاخيز است و رستاخيز أَدْهى

--> ( 1 ) . سورهء مدثّر ، آيهء 50 و 51 .